Teatr Dzieci Zagłębia

"Nieco z boku trzymał się niski człowieczek o długich opadających na ramionach jasnych włosach, z czarną aksamitką pod szyją. Zabawnie, z pewną nieśmiałością opowiadał o swoim teatrze. Był to wielki artysta - Jan Dorman, którego twórczość często potem podziwiałem i który będąc naszym najważniejszym konkurentem, był również ważnym partnerem, z nim Leokadia [Serafinowczi] i ja dyskutowaliśmy wspólne inicjatywy. (W. Wieczorkiewicz, Być lalkarzem, "Teatr Lalek" 2003/2004, nr 4-1 (75-76), s. 50)